چرا دما عمر باتری را تعیین می‌کند؟
سلول‌های لیتیومی از سه جهت به دما حساس هستند: ظرفیت قابل استفاده، طول عمر و حاشیه ایمنی. کار کردن در دمای بالاتر از 30 درجه سانتیگراد برای مدت طولانی، فرسودگی باتری را تسریع می‌کند، در حالی که شارژ سریع در دمای پایین، خطر آبکاری لیتیوم را افزایش می‌دهد. وظیفه مدیریت حرارتی کابینت، نگه داشتن اکثر سلول‌ها در محدوده توصیه شده و به حداقل رساندن اختلاف بین گرم‌ترین و سردترین سلول است.
منابع گرما درون کابینت ذخیره‌سازی
سه منبع غالب عبارتند از: گرمای واکنش سلولی در طول شارژ و دشارژ، گرمای مقاومتی از باس‌بارها و اتصالات کابل، و تلفات سوئیچینگ در PCS و اجزای توزیع. برای یک کابینت فضای باز با ظرفیت ۱۰۰ کیلووات ساعت، آزادسازی مداوم گرما در توان کامل معمولاً از چند صد وات تا بیش از یک کیلووات است و گرمای محیط تابستان به علاوه‌ی بهره‌ی خورشیدی نیز باید به آن اضافه شود.
محاسبه ظرفیت سرمایش
یک قانون عملی این است که بار حرارتی پیوسته ضربدر ضریب اطمینان ۱.۲ به علاوه‌ی یک جمع‌کننده‌ی محیطی شود، سپس در برابر نشتی کابینت و نقطه‌ی تنظیم هدف تأیید شود. هر ۱ درجه‌ی سانتیگراد افزایش تلرانس نقطه‌ی تنظیم، ظرفیت مورد نیاز را تقریباً ۳ تا ۵ درصد کاهش می‌دهد، اما حاشیه‌ی عمر باتری را نیز کم می‌کند. در مواردی که پیک‌های روز و شب به شدت متفاوت هستند، واحدهای اینورتر در مقایسه با مدل‌های سرعت ثابت، در مصرف انرژی صرفه‌جویی کرده و شوک شروع و توقف را کاهش می‌دهند.
خنک‌کننده هوا در مقابل خنک‌کننده مایع
طرح‌های خنک‌کننده هوا ساده، با سرویس آسان و هزینه‌ی بازسازی پایینی دارند که برای کابینت‌های توزیع‌شده‌ی زیر ۱۰۰ کیلووات ساعت مناسب است. خنک‌کننده‌ی مایع قابلیت شار حرارتی بالاتر، یکنواختی بهتر و نویز کمتری را ارائه می‌دهد و برای ذخیره‌سازی در مقیاس کانتینر یا با نرخ بالا مناسب است. این دو منحصر به فرد نیستند: معماری‌های هیبریدی با صفحات سرد به همراه کمک هوا رایج هستند.
الزامات یکنواختی
اختلاف دمای سلول به سلول معمولاً باید در محدوده ۵ درجه سانتیگراد باقی بماند. یکنواختی از طراحی جریان هوا ناشی می‌شود، نه از ظرفیت خام: مسیرهای رفت و برگشت باید هر قفسه باتری را بدون نقاط کور جارو کنند. کانال‌های هوا، چیدمان پلکانی قفسه‌ها و گردش ناحیه‌ای، راه‌حل‌های معمول هستند.